Çarşamba, Eylül 12, 2007

Boğazın Ördekleri



Yukarıda gördüğünüz ördekler Psikolog Selcen Erdemir'in araştırmalarına göre 15 adetler.. Dolmabahçe sahilinde görülebilirler.. makinenizle giderseniz böyle fotoğraflayabilirsiniz.. boğazın ördeklerini gidin görün ( açma veya simitte götürün giderken)

Eylül...

Gene Eylül, İstanbul gene çok güzel.
Gene Eylül, Türkiye`nin hatıraları hala çok çok kötü...

1981 yılında doğmuş biri olarak 12 Eylül`ün ya da 6-7 eylül olaylarının fiili etkilerini kendi bünyemde doğal olarak hissetmedim. Tabi rahmetli babamın bana süt almak için çıkıp iki gün gözaltında tutulması ve arabasının plakalarının rehin alınması sayılmaz ise.

Ama kendimi bildim bileli 61 Anayasası`nın faaliyette olduğu bir ülkede yaşamak isterim. Rumları Ermenileri kovulmamış, evleri yağmalanmamış bir İstanbul isterim.

71 kişinin işkenceden öldüğü, 388 bin kişiye pasaport verilmediği, 30 bin kişinin sakıncalı ilan edilip işten atıldığı, 23 bin 667 derneğin faaliyetlerinin durdurulduğu, 14 bin kişinin vatandaşlıktan çıkarıldığı, 6 bin 533 kişi hakkında idam talebinde bulunulup, bin 468 kişi ye ölüm cezası verilip, 517 kişini idam cezası onanıp ve 50 kişinin idam edildiği( içlerinden bir tanesi henüz 17 yaşında olan Erdal Eren) bir darbe geçirmemiş bir Türkiye isterdim.

Ben hep böyle isterim, dahi eskiden halkımın çoğunluğuda hep böyle ister zannederdim, geçelim...

Boğazda çınar yaprakları, parçalı bulutların arasından kendisine bir aralık bulan güneş, beyaz vapura çarpar , gümüş renkli denizde bembeyaz vapur...

İşte gerekli olan iyimserlik. İyimserlik zira 10. Uluslararası İstanbul Bienali bize bunu salık veriyor. "İmkânsız Değil, Üstelik Gerekli Küresel Savaş Çağında İyimserlik "

Yakın tarihe olabildiğince uzak ve ilgisiz neslimiz ve faiz oranları artmasında ne olursa olsun diyen üst neslimiz dışında iyimser olmamak için bir sebeb yok. Onlarla yaşamayı da bir sanat haline getirdik zaten. İnsanlığa karşı yapılmış her hakareti savunmada (hiç olmazsa yasını tutmakta) yalnız kalmış herkes gibi alıştık...

Eylülün canlı cansız, iyi kötü tüm hatıralarına rağmen yarısı yeşil kalmış denizdeki çınar yapraklarına bakıp iyimser tohumlar ekiyoruz. Küresel ısınmada sorun çıkarmaz ve bereketli bir kış geçirirsek baharda tomurcuklarımızı sayacağız.

Eylülümüzün kazasız belasız geçmesini temenni ederim.. gene de dikkat edin

Çarşamba, Eylül 05, 2007

İstanbul Secret's


Albümü dinledim ve dedimki ... Etnik ve elektronik tınıların klasik bir karışımı yok İstanbul Secret`s da. Deneysel denebilecek müzik geçişleri ve harmanları 21. yüz yıl İstanbul`unun melodisini hissetmek isteyenlerin mutlaka dinlemesi gereken bir çalışma. "İstanbul Secret`s" `ın sözleri ritimleri ve enstruman icraları dikkate alındığında , elektronik müziği dışlayan dinleyicinin de göz ardı etmemesi gereken bir albüm olduğu ortaya çıkıyor


Salı, Eylül 04, 2007

Güzel Aşık Cevrimizi Senfonik Versiyon

Değerli müzisyen dostumuz Onur Kıratlı 'nin maili ile farkettim.. Çukurova dan güzel melodiler...

Salı, Ağustos 21, 2007

Ayşe Tütüncü




Ayşe Tütüncü Biyografi:


Beş yaşında kendini müzikle dolu bir odada buldu; bir müzik kursunda, hepsinin elinde değişik enstrümanlar, bir curcunadır çalan çocuklarla dolu bir odada ... Bundan iki yıl sonra konservatuarda piyano öğrenimine başladı; orada da “oda müziği”ni çok sevdi.
1983’te ilk grubu Mozaik’i kurdu; 1995’e kadar dört albüm çıkardılar. “Mozaik” rok, klasik batı müziği ve cazdan oluşan bir füzyon müziğiydi; besininin bir maddesi de yerel topraktı. Mozaik’in yanısıra Kömür grubu da hayli uzun bir süre Ayşe için emprovize çalmanın ve canlı müzik mekanlarında parça yorumlamanın ortamı oldu. Şarkıcı Sumru Ağıryürüyen ile birlikte “kadın şarkıları” söylediği bir konser programı hazırladı. Bir stüdyo müzisyeni olarak Bülent Ortaçgil, Yeni Türkü, Ezginin Günlüğü, Mehmet Güreli ve Bulutsuzluk Özlemi gibi grup ve müzisyenlerin çeşitli albümlerinde yer aldı. 1995'ten itibaren uzun bir süre şarkı yazarı-gitarist Bülent Somay’ın grubuyla çaldı


Çeşitli kısa film müziklerinden sonra Mehmet Güreli ile “Vapurlar” filminin müziğini (1986), Serdar Ateşer ile birlikte Atıf Yılmaz'ın “Bekle Dedim Gölgeye” filminin müziğini (1991), Ümit Kıvanç ve Bülent Ortaçgil ile “Ordaaa Bir Şehir Var Uzak” müzikalini (1994) ve çeşitli oyun müziklerinden sonra da en son Kumpanya Tiyatrosu için Kerem Kurdoğlu’nun “Sahte Kimlikler 5/ Asrın Entrikası” oyununun müziğini (2000) yazdı.
1995'te kurduğu Piyano Perküsyon Grubu'yla 1999'da Çeşitlemeler albümünü çıkardı ve bugüne değin yurt içi ve yurtdışında çeşitli uluslararası festivallere katıldı.
1999 yılında Lawrence “Butch” Morris’in Conducting Improvisation Orchestra’sında (Yönetilen Doğaçlama Ork.) çaldı. 2002'de Donovan Mixon ile, Akın Eldes ile sahne aldı.


2004’ten bu yana Piyano Perküsyon Grubu’nun yanısıra yeni kurduğu Üçlü’süyle özellikle “iki nefesli ve bir piyano” için düzenlediği yeni bestelerini çalıyor. 2004’te Bodrum Hadigari Festivali ve Alanya Caz Günleri’ne katılan Üçlü 2005’te Panayır (EMI / Blue Note) albümünü çıkardı ve Prag Caz Açık Festivali’nde çaldı.
Ayşe Tütüncü özellikle yazılı müzik ile emprovize müzik arasındaki gerilimi dengeleyebilmek ve ikisine de uzanabilmek için ortada bir yerde durmayı tercih ediyor. 1995’ten bu yana sürdürdüğü “Piyano Perküsyon” projesinde emprovizasyona açık bırakılmış serbest bölümleri olan besteler, adaptasyonlar, çeşitlemeler ve kolajları işliyor. Yeni Üçlüsünün repertuarında ise yine serbest bölümler ile yazı’nın içiçe örülerek çalındığı yeni bestelerine yer veriyor.
Öte yandan öğretmek de onun için önemli bir konu; ders piyano olsun veya Akademi İstanbul’da yıllarca olmuş olduğu gibi “grup müziği” olsun farketmez... hep müzikle dolu bir odada...


http://www.aysetutuncu.com/

Pazar, Ağustos 12, 2007

Freedom ?

Bittimi çilem.. artık özgür müyüm? Yumurtadan daha mı evla bu dünya ...

Çarşamba, Temmuz 25, 2007

Entelijansiya..

Lise'yi geçip sağda Danışmen geçidine girin( bu arada geçidin ismi değişmiş bu aralar, anlamadım niye?) Mustafa Amca Jeans 'e varmadan solda bir sahaf var, bu zatı muhterem genelde orada kitapların üstünde yatar.. Sahaf kedilerinin kendine has havası ile benimle pek ilgilnenmez. Lakin objektiflerin dayanılmaz cazibesine biraz da olsa kapılıp gözlerini araladı ve ben deklanşöre bastım..Saygılar sevgiler Entelijansiya kedimize..

Salı, Temmuz 17, 2007

KERPE

Bıktım arkadaş seçim, sıcak, iş güç... Ama çok da vaktim yok, dendiği an akla gelen bir kaç yerden biri Kerpe`yi anlatacağım şimdi size. Arabanız yok ya da tercih etmiyorsanız Yapacağınız en mantıklı hareket, Harem`e gitmek ve kendinize Gürkan Turizm`den bir bilet almak. Çünkü Kerpe`ye doğrudan ve aktarma yapmadan gitmenin başka yolu yok. Diğer şirketleri seçtiğinizde Kocaeli otogarı yada Kandıra`da aktarma yapmanız gerekebilir. Gürkan Turizm Otobüslerinde tahmin ettiğiniz vasat ve rahatsız köy otobüsü profilinin üstünde idare edecek bir konfor sunuluyor. Kerpe`ye yaklaştıkça oluşan virajları, alışmış ve belkide sıkılmış kaptan şoförümüzün biraz hızlı dönmesini saymazsak.
İki buçuk saat süren yolculuğun ardından Kerpe`ye vardınız. Maraton şimdi başlıyor, çünkü hiç öyle ben İstanbul`dan geldim her şey düzgün, sistemli olsun isterim diye şehirli havalarına girmeyin. Turizmi talep eden kitlede "maceracı turist" diye bir niteleme yapılırken, Kerpe`de bu "maceracılığı" arzı sunan taraf için söyleyebiliriz. Belde halkı gayet rahat ve amatör turizmci olmaktan da rahatsız falan değiller. En iyisi bunu kabullenip öyle gidin ki canınız sıkılmasın. Örneğin, internetten pansiyon telefonu bulup 4 kişilik oda ayırttıktan sonra Kerpe`ye vardığınızda, pansiyonun sahibi bizim hiç 4 kişilik odamız olmadı diyebilir. Madem otobüs firmasının ismini zikrettik, kaçmanız gereken pansiyonuda söyleyelim de bizi referans alıp Kerpe`ye gidenlere bir iyiliğimiz dokunsun. "Kerpem Pansiyon"a uğramamanız sizin için gayet faydalı. Bizim gibi sekiz kişilik bir grupla gitmiyorsanız kalacak yer sorunu çok da yok Kerpe`de. Bir kaç iyi resmi pansiyonun(Kaptan Pansiyon gayet iyiydi) yanında,belde halkının alt ve ya üst katlarını pansiyona çevirdikleri şirin evlerde çok da fazla olmayan ücretlere kalabilirsiniz.
Kerpe`ye gidip kalacakta bir yer bulduktan sonra, denizin tadını çıkarmaya başlayabilirsiniz. Eğer serin ve bir türlü derinleşmeyen deniz ile bir probleminiz yok ise... Kandıra Belediyesinin tüm amatörlüğü ile bize sunduğu "Halk Plajı" çok kalabalık değilse denize girmek için ideal. Muhtemel Pazar günü kalabalığına yakalananlar için bir sır vereyim. Halk plajını solda bırakıp bir kaç yüz metre yolu takip ettiğiniz zaman karşınıza siz İstanbullulara layık bir sahil cafe/bar çıkacak, "Kerpe Diem". Kerpe Diem `de hem denize girebilir bir şeyler içip yiyebilirsiniz. Pazar günleri Kerpe`de görülen kalabalıktan bir anda kopup iyi müzik ve sakin bir ortam da keyif çatabilirsiniz. Kerpe`de bulunan yazlıkçılar Kerpe Diem`i keşfetmenizden biraz rahatsız bakışlar atsada, hiç sallamayıp bir buzlu çay daha söyleyin, zira fiyatlarıda gayet cazip.
Bir ara kayalıklardan atlamaya gidebilir yada arabanız varsa gelmişken birde Kefken’i gezelim diyebilirsiniz. Akşam yemeğiniz mevsimine göre balık olmasını tavsiye ederim. Karagöz ve Kerpe Diem Restaurantlar sabaha sarkan güzel muhabbetler için güzel mekanlar. Otoban trafiği ve gişe kuyruğunu hesaplayıp gidin artık, trafikte çıldırıp tatil keyfini kaçırmayın.

kurşuni renkler...

( bütün bir cemaat olarak mazoşistçe dinlediğimiz onna tunç bestesi.. öldür bizi, Sezen abla)



bir sabah saçlarını okşayıp da rüzgar izlerini sürüp de gidecek beyaz beyazve güneş aynaya baktığımda çizgilerden yeni bir yüz gösterecek üzülerek biraz yok olmaz erken daha biraz geç kalın ne olur hiç hazır değilim henüzne olur baharlarımı bırakın bir süre daha tanıdık değil bana güz yok olmaz dur dur gidemezsin gözlerimin rengi durbulutlara dönemezsin yok alamazsın beni deli zaman ömrüme o kurşuni renkleri süremezsino gün başka renkte ağaracak biliyorum ve zorla değil ya o rengi hiç sevmiyorum ne olur sanki biraz daha zaman verseniz yıllar öfkenizi hiç mi hiç anlamıyorum.



Salı, Temmuz 10, 2007

Yıllar Çok Çabuk Geçiyor

Nevermind'in Albüm Kapağındaki çocuk ne hale gelmiş...